Tîn
Sûresi

بِّسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلتِّينِ وَٱلزَّيْتُونِ ﴿1﴾

vettîni vezzeytûn.

İncire, zeytine,

وَطُورِ سِينِينَ ﴿2﴾

veṭûri sînîn.

Sina dağına,

وَهَـٰذَا ٱلْبَلَدِ ٱلْأَمِينِ ﴿3﴾

vehâẕe-lbeledi-l'emîn.

Ve şu emin beldeye yemin ederim ki,

لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَـٰنَ فِىٓ أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ ﴿4﴾

leḳad ḫalaḳne-l'insâne fî aḥseni taḳvîm.

Biz insanı en güzel biçimde yarattık.

ثُمَّ رَدَدْنَـٰهُ أَسْفَلَ سَـٰفِلِينَ ﴿5﴾

ŝümme radednâhü esfele sâfilîn.

Sonra da çevirdik aşağıların aşağısına attık.

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ ﴿6﴾

ille-lleẕîne âmenû ve`amilu-ṣṣâliḥâti felehüm ecrun gayru memnûn.

Fakat iman edip salih amel işleyenler için eksilmeyen devamlı bir ecir vardır.

فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِٱلدِّينِ ﴿7﴾

femâ yükeẕẕibüke ba`dü biddîn.

Artık bundan sonra, ceza günü konusunda seni kim yalanlayabilir?

أَلَيْسَ ٱللَّهُ بِأَحْكَمِ ٱلْحَـٰكِمِينَ ﴿8﴾

eleyse-llâhü biaḥkemi-lḥâkimîn.

Allah, hüküm verenlerin en üstünü değil midir?