Alak
Sûresi

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ ٱقْرَأْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلَّذِى خَلَقَ ﴿1﴾

iḳra' bismi rabbike-lleẕî ḫaleḳ.

Yaratan Rabbinin adıyla oku!

خَلَقَ ٱلْإِنسَـٰنَ مِنْ عَلَقٍ ﴿2﴾

ḫaleḳa-l'insâne min `alaḳ.

O, insanı bir aşılanmış yumurtadan yarattı.

ٱقْرَأْ وَرَبُّكَ ٱلْأَكْرَمُ ﴿3﴾

iḳra' verabbüke-l'ekram.

Oku! Rabbin, en büyük kerem sahibidir.

ٱلَّذِى عَلَّمَ بِٱلْقَلَمِ ﴿4﴾

elleẕî `alleme bilḳalem.

O Rab ki kalemle (yazmayı) öğretti.

عَلَّمَ ٱلْإِنسَـٰنَ مَا لَمْ يَعْلَمْ ﴿5﴾

`alleme-l'insâne mâ lem ya`lem.

İnsana bilmedikleri şeyi öğretti.

كَلَّآ إِنَّ ٱلْإِنسَـٰنَ لَيَطْغَىٰٓ ﴿6﴾

kellâ inne-l'insâne leyaṭgâ.

Gerçek şu ki, insan azar.

أَن رَّءَاهُ ٱسْتَغْنَىٰٓ ﴿7﴾

er raâhü-stagnâ.

Kendini kendine yeterli gördüğü için.

إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجْعَىٰٓ ﴿8﴾

inne ilâ rabbike-rruc`â.

Kuşkusuz dönüş Rabbinedir.

أَرَءَيْتَ ٱلَّذِى يَنْهَىٰ ﴿9﴾

era'eyte-lleẕî yenhâ.

Gördün mü şu men edeni,

عَبْدًا إِذَا صَلَّىٰٓ ﴿10﴾

`abden iẕâ ṣallâ.

Namaz kılarken bir kulu (Peygamber'i namazdan)?

أَرَءَيْتَ إِن كَانَ عَلَى ٱلْهُدَىٰٓ ﴿11﴾

era'eyte in kâne `ale-lhüdâ.

Gördün mü, ya o (Peygamber) doğru yolda olur,

أَوْ أَمَرَ بِٱلتَّقْوَىٰٓ ﴿12﴾

ev emera bittaḳvâ.

Yahut takvayı emrediyorsa?

أَرَءَيْتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰٓ ﴿13﴾

era'eyte in keẕẕebe vetevellâ.

Ne dersin o (meneden, Peygamber'i) yalanlıyor ve doğru yoldan yüz çeviriyorsa!

أَلَمْ يَعْلَم بِأَنَّ ٱللَّهَ يَرَىٰ ﴿14﴾

elem ya`lem bienne-llâhe yerâ.

(Bu adam) Allah'ın, (yaptıklarını) gördüğünü bilmez mi!

كَلَّا لَئِن لَّمْ يَنتَهِ لَنَسْفَعًۢا بِٱلنَّاصِيَةِ ﴿15﴾

kellâ leil lem yentehi lenesfe`am binnâṣiyeh.

Hayır, hayır! Eğer vazgeçmezse, derhal onu alnından (perçeminden), yakalarız (cehenneme atarız).

نَاصِيَةٍ كَـٰذِبَةٍ خَاطِئَةٍ ﴿16﴾

nâṣiyetin kâẕibetin ḫâṭieh.

O yalancı, günahkar alından (perçemden),

فَلْيَدْعُ نَادِيَهُۥ ﴿17﴾

felyed`u nâdiyeh.

O, hemen gidip meclisini (kendi taraftarlarını) çağırsın.

سَنَدْعُ ٱلزَّبَانِيَةَ ﴿18﴾

sened`u-zzebâniyeh.

Biz de zebanileri çağıracağız.

كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَٱسْجُدْ وَٱقْتَرِب ۩ ﴿19﴾

kellâ. lâ tüṭi`hü vescüd vaḳterib.

Hayır! Ona uyma! Allah'a secde et ve (yalnızca O'na) yaklaş!