Kâria
Sûresi

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ ٱلْقَارِعَةُ ﴿1﴾

elḳâri`ah.

Kapı çalan!

مَا ٱلْقَارِعَةُ ﴿2﴾

me-lḳâri`ah.

Nedir o kapı çalan?

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْقَارِعَةُ ﴿3﴾

vemâ edrâke me-lḳâri`ah.

O kapı çalanın ne olduğunu bilir misin?

يَوْمَ يَكُونُ ٱلنَّاسُ كَٱلْفَرَاشِ ٱلْمَبْثُوثِ ﴿4﴾

yevme yekûnü-nnâsü kelferâşi-lmebŝûŝ.

İnsanların, ateşin etrafını sarmış pervaneler gibi olur,

وَتَكُونُ ٱلْجِبَالُ كَٱلْعِهْنِ ٱلْمَنفُوشِ ﴿5﴾

vetekûnü-lcibâlü kel`ihni-lmenfûş.

Dağların da atılmış renkli yüne dönüştüğü gündür (o Karia!)

فَأَمَّا مَن ثَقُلَتْ مَوَٰزِينُهُۥ ﴿6﴾

feemmâ men ŝeḳulet mevâzînüh.

O gün kimin tartılan ameli ağır gelirse.

فَهُوَ فِى عِيشَةٍ رَّاضِيَةٍ ﴿7﴾

fehüve fî `îşetir râḍiyeh.

İşte o, hoşnut edici bir yaşayış içinde olur.

وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَٰزِينُهُۥ ﴿8﴾

veemmâ men ḫaffet mevâzînüh.

Ameli yeğni olana gelince.

فَأُمُّهُۥ هَاوِيَةٌ ﴿9﴾

feümmühû hâviyeh.

İşte onun anası (yeri, yurdu) Haviye'dir.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا هِيَهْ ﴿10﴾

vemâ edrâke mâ hiyeh.

Nedir o (Haviye) bilir misin?

نَارٌ حَامِيَةٌۢ ﴿11﴾

nârun ḥâmiyeh.

Kızgın ateş!