Âdiyât
Sûresi

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلْعَـٰدِيَـٰتِ ضَبْحًا ﴿1﴾

vel`âdiyâti ḍabḥâ.

Harıl harıl koşanlara,

فَٱلْمُورِيَـٰتِ قَدْحًا ﴿2﴾

felmûriyâti ḳadḥâ.

(Nallarıyla) çakarak kıvılcım saçanlara,

فَٱلْمُغِيرَٰتِ صُبْحًا ﴿3﴾

felmügîrâti ṣubḥâ.

(Ansızın) sabah baskını yapanlara,

فَأَثَرْنَ بِهِۦ نَقْعًا ﴿4﴾

feeŝerne bihî naḳ`â.

Orada tozu dumana katanlara,

فَوَسَطْنَ بِهِۦ جَمْعًا ﴿5﴾

fevesaṭne bihî cem`â.

Derken orada bir topluluğun ta ortasına girenlere yemin ederim ki,

إِنَّ ٱلْإِنسَـٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٌ ﴿6﴾

inne-l'insâne lirabbihî lekenûd.

Şüphesiz insan, Rabbine karşı pek nankördür.

وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌ ﴿7﴾

veinnehû `alâ ẕâlike leşehîd.

Şüphesiz buna kendisi de şahittir,

وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلْخَيْرِ لَشَدِيدٌ ﴿8﴾

veinnehû liḥubbi-lḫayri leşedîd.

Ve o, mal sevgisine de aşırı derecede düşkündür.

أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِى ٱلْقُبُورِ ﴿9﴾

efelâ ya`lemü iẕâ bü`ŝira mâ fi-lḳubûr.

Kabirlerde bulunanların diriltilip dışarı atıldığını düşünmez mi?

وَحُصِّلَ مَا فِى ٱلصُّدُورِ ﴿10﴾

veḥuṣṣile mâ fi-ṣṣudûr.

Ve kalplerde gizlenenler ortaya konduğu zaman,

إِنَّ رَبَّهُم بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَّخَبِيرٌۢ ﴿11﴾

inne rabbehüm bihim yevmeiẕil leḫabîr.

Şüphesiz Rableri o gün onlardan tamamıyle haberdar