Şems
Sûresi

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا ﴿1﴾

veşşemsi veḍuḥâhâ.

Güneşe ve kuşluk vaktindeki aydınlığına

وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا ﴿2﴾

velḳameri iẕâ telâhâ.

Güneşi takip ettiğinde Ay'a,

وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا ﴿3﴾

vennehâri iẕâ cellâhâ.

Onu açığa çıkarttığında gündüze,

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا ﴿4﴾

velleyli iẕâ yagşâhâ.

Onu örttüğünde geceye,

وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا ﴿5﴾

vessemâi vemâ benâhâ.

Gökyüzüne ve onu bina edene,

وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا ﴿6﴾

vel'arḍi vemâ ṭaḥâhâ.

Yere ve onu yapıp döşeyene,

وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّىٰهَا ﴿7﴾

venefsiv vemâ sevvâhâ.

Nefse ve ona birtakım kabiliyetler verene,

فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا ﴿8﴾

feelhemehâ fücûrahâ vetaḳvâhâ.

Sonra da ona iyilik ve kötülükleri ilham edene yemin ederim ki,

قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا ﴿9﴾

ḳad efleḥa men zekkâhâ.

Nefsini kötülüklerden arındıran kurtuluşa ermiştir,

وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا ﴿10﴾

veḳad ḫâbe men dessâhâ.

Onu kötülüklere gömen de ziyan etmiştir.

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ ﴿11﴾

keẕẕebet ŝemûdü biṭagvâhâ.

Semud kavmi azgınlığı yüzünden (Allah'ın elçisini) yalanladı.

إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا ﴿12﴾

iẕi-mbe`aŝe eşḳâhâ.

Onların en bedbahtı (deveyi kesmek için) atıldığında,

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَـٰهَا ﴿13﴾

feḳâle lehüm rasûlü-llâhi nâḳate-llâhi vesuḳyâhâ.

Allah'ın Resulü onlara: "Allah'ın devesine ve onun su hakkına dokunmayın!" dedi.

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمْ فَسَوَّىٰهَا ﴿14﴾

fekeẕẕebûhü fe`aḳarûhâ. fedemdeme `aleyhim rabbühüm biẕembihim fesevvâhâ.

Ama onlar, onu yalanladılar ve deveyi kestiler. Bunun üzerine Rableri günahları sebebiyle onlara büyük bir felaket gönderdi de hepsini helak etti.

وَلَا يَخَافُ عُقْبَـٰهَا ﴿15﴾

velâ yeḫâfü `uḳbâhâ.

(Allah, bu şekilde azap etmenin) akıbetinden korkacak değil ya!